Nationaal park Tijuca | De weelderige poort naar Christus de Verlosser

Tegen de 19e eeuw had de ongecontroleerde koffieteelt de heuvels van Rio kaalgeplukt. In reactie hierop startte keizer Pedro II een grootschalig herbebossingsproject, waardoor Tijuca een van de eerste voorbeelden ter wereld werd van door mensen geleid bosherstel.

Duizenden bomen werden geplant, niet door machines, maar door tot slaaf gemaakte en later bevrijde arbeiders. Hun inspanningen veranderden lege hellingen in een bloeiend regenwoud en lieten een erfenis van veerkracht en vernieuwing achter.

De herbebossing was niet alleen symbolisch; het was essentieel. Het herstelde Tijuca Bos heeft de bronnen en reservoirs van Rio nieuw leven ingeblazen, waardoor de groeiende stad verzekerd is van schoon water en de bevolking kan overleven.

Met een oppervlakte van meer dan 32 vierkante kilometer is Tijuca National Park Rio de Janeiro tegenwoordig het grootste stedelijke regenwoud ter wereld. Dit is een zeldzaam geval van een moderne stad die letterlijk is herbouwd rondom de natuur.

Vanwege de rol die Tijuca heeft gespeeld bij het vormen van de identiteit van Rio, maakt het deel uit van het UNESCO Werelderfgoedlandschap van de stad. Er doorheen rijden is niet alleen een schilderachtige rit, maar ook een reis door eeuwen van milieugeschiedenis.